Liturgia Uroczystości Chrystusa Króla Wszechświata pokazuje - szczególnie w roku C, który właśnie kończymy - niezwykły związek między królowaniem Syna Bożego a Jego męką na krzyżu.
W Ewangelii czytamy Łukaszowy opis ukrzyżowania, konkretnie fragment mówiący o Dobrym Łotrze. Mnie jednak zatrzymał inny detal tej perykopy. Już na samym początku dzisiejszej lekcji czytamy: Gdy ukrzyżowano Jezusa, lud stał i patrzył (Łk 23, 35).
Stali i gapili się, pasywnie, ozięble, może bezmyślnie, bez
reakcji na wrzaski Starszych. Wstrząsa przepaść między tym, co dostrzegał tłum, a co się
działo. Widzieli nagiego, ukrzyżowanego Skazańca. A On w tym upodleniu
oddawał się Ojcu, pozostał w swojej odwiecznej postawie, tak znieważonej na krzyżu. Lud
to widział, fizycznie patrzył na odsłonięte,wręcz obnażone w nagim
Jezusie, życie i miłość Trójcy, Syna przyjmowanego przez Ojca w Duchu
Świętym... i pozostawało to zasłonięte.
Powtarzamy to w każdej Mszy. Jezus oddaje się za nas Ojcu, widzimy to pod
zasłoną, ten konkretny moment, Bóg odsłania się nam w pełni! Nawet jeśli
zmysłowo tego nie rejestrujemy, samo patrzenie w głębię Trójcy musi
uszczęśliwić i dać życie. Nic więcej, bez kombinowania, w prostych
słowach i gestach konsekracji mogę patrzeć na Boże życie.
Królowanie Jezusa objawia się we władzy porwania nas w samo centrum życia Trójcy. Objawił nam to na krzyżu, kiedy w sytuacji największego upodlenia ukazał nam to Życie, więcej! razem z Łotrem wciągnął nas do niego, w królewskim akcie przebaczenia. Dzisiejsza prefacja wyśpiewuje właśnie tę prawdę:
Ty namaściłeś olejem wesela Jednorodzonego Syna Twojego, * naszego Pana Jezusa Chrystusa, * na wiekuistego Kapłana i Króla Wszechświata, * aby dopełnił tajemnicy odkupienia rodzaju ludzkiego * ofiarując siebie samego na ołtarzu krzyża, * jako niepokalaną ofiarę pojednania: * i aby poddawszy swej władzy wszystkie stworzenia, * przekazał nieskończonemu majestatowi Twojemu * wieczne i powszechne Królestwo: * królestwo prawdy i życia, królestwo świętości i łaski, * królestwo sprawiedliwości, miłości i pokoju.
Brak komentarzy:
Prześlij komentarz